غافل ز خدا به خواب نازيم همه 723 غير سرو قد أو كآورده زلف مشكبار 872 فانى تو دمى به ملك تن كن گذرى 437 فانى تو دمى ز قيد هستى واشو 437 فتاد رخنه به أركان دين ز حدّ افزون 437 فخرالأنام حاجى آقاسى آن كه هست 1064 فرصت آن شمع جمع أهل هنر 1349 فروزان گشت شمع ماه اندر محفل گردون 387 قش گلدى بوران گلدى أمان روشن أفندي 296 كس را كمال نفس به جز حسن حال چيست 1122 كنون كه فروردين به رسم اقليدسى 607 كه ز وصلم به طرب مىگذرد 831 كه ناگاه يكى مردك زرد چهر 857 گردون ز رخ چو زلف چليپا برافكند 1396 گفت با جبريل رب العالمين 305 گفتم به چرخ مقصد تو چيست زين شتاب 971 گفتم به خلاف بيش افيون نخورم 600 گفتم كه جهان وهمه أوضاع جهان نيست 752 گفتند خوش در گوش دل چون عاشقى ديوانه شو 763 گفتى كه دهم بوسى ز آن لعل شكر ريزم 1168 گويند مرا چو زاد مادر 233 لب‌ريز تا ز باد نكردند جام ما 822 لطفى به از اين نيست كه هر جاى بخوانيش 61 ما بدين در نه پى حشمت وجاه آمده‌ايم 762